این قصیده راه (جاده هراز) مربوط به حداقل بیش از هفتاد سال پیش است که اگر مردان و زنان آن در قید حیات باشند برایشان نوستالژی زیبایی دارد.
ما این قصیده مازنی را در شبکههای اجتماعی یافتیم و سراینده آن برایمان ناشناس است.
قدیم چنه کو شیمی
هراز ور لو شیمی
چال پل ایسگاه داشته
راه چی استنگاه داشته
اول شیمی اسبه قبر
دم زومی و کنی صبر
شیمی هتل صحرا
دوران سر زومی پا
رد کنی کهلو خمن
هلوم سر بن به بن
بعد شیمی ممد آباد
رزکه بیه آباد
کرسنگ دشت شیمی
طالب گل گشت شیمی
پیاده راه یا بامال
هیائی بیه با حال
چاه خونی بن رد بیمی
راه ره چی بلد بیمی
منزل به منزل شیمی
کلرد ومنگل شیمی
شیمی منگل بارگیرون
اونجه بیمی چی میزون
اشی راه سنگ چال
رج و قطار امو مال
قاطر پشت همه بار
آواز دائه چاربیدار
آملو چی اوزومی
هم روزو هم شو زومی
عمارت بارگیرون
امیر نهار خرون
شاه زد عالی مقوم
دیاری دامی سلوم
رسیمی بلبل خون
معدن گچ سامون
درو زن و سقرچی
دیم او زوئه قاطر چی
عزت آباد مهمون
یا راه الیمسون
سیو وشه دل به وا
وازو دیم کنه وا
استنگاه گروازمال
خنک وا زو باحال
دیار بیه هردرو
کلاه فرنگی پنجو
کهرود منزل شیمی
هراز په شل شیمی
رسیمی خانزاد باغ
سنگ لس بازار به دا
ناصری چی باغ داشته
چن تا گسون داغ داشته
استرابکوه بئیجون
قلا بن بیمی میزون
شیمی دیم شکل شاه
تنگه دائم داشته وا
رسیمی وانه ی پل
امیری شیه منزل
شنگلده چی دم زومی
شاتوت دل چم زومی
شوندشتی شه کوه شیه
عشق آبشار لو شیه
گزنگ سر بالا
قاطر کرده سر صدا
رسیمی گزنگ چال
گرموئر بیه باحال
اتی منزل پل مون
نوا و کنار انگون
نوائی شه کو شیه
به عشق آزو شیه
کندلی انهه و مون
رنه ای شیه سامون
*گرنائی شه کو شیه همین جاده لو شیه خواهون شه شارضون راه گته دل به میزون
راه کتمی تخت پل
اسب کشی بیه شل
به عشق سید ولی
نیاکی کرده پلی
اسکی بار چن قاطر
مهمون همه چی حاضر
ارائی شه کو شیه
ننجانی بن لو شیه
یاد کمی جان پشنک
قیصی داشته زالزالک
بیامرزه فامیلون
هریته ملک و سامون
زیار باغ کنی رد
چاربیدار بد رد
رسیمی لاسم راه
زیار لاسم قزوانچاه
کاری ملک دیار به
کرد اسب سر سوار به
رسیمی جان پلور
خنک وا ملک دور
این بیه قصه ی راه
گت و کچیک دل بخواه
قدیم دل بیه میزون
بیامرزه گت گتون
💚
